Badanie ruchów

Badanie ruchów w stawach kolanowych i skokowych nie nastręcza zwykle trudności. Przy wyprostowanych kolanach nie powinno być ruchu bocznego. Przy zmianach w stawach kolanowych możemy stwierdzić ograniczenie ruchów (przykurcz), ruchomość nadmierną lub patologiczną. Zwracamy też uwagę na to, czy oś normalna jest zachowana. Normalnie podudzia są nieznacznie wychylone na bok w stosunku do ud (fizjologiczna koślawość). Wygięcie podudzi szpotawe, lub większe koślawe, jest już cechą patologiczną, sprzyjającą wcześniejszej destrukcji chrząstki stawów kolanowych. Koślawość kolan nierzadko towarzyszy szpotawości stóp (wrodzonej). Płaskostopie podłużne czy poprzeczne, które upośledza amortyzację wstrząsów, oceniamy w pozycji stojącej. Koślawość paluchów jest z reguły następstwem poprzecznego płaskostopia. Nie wolno w żadnym przypadku zaniedbywać oceny zakresu ruchów w stawach biodrowych. Szczególnie ważne jest stwierdzenie, czy nie jest upośledzone odwodzenie ud na boki i czy zachowana jest zdolność skręcania na zewnątrz i wewnątrz. Przykurcz zgięciowy ud spotykamy bardzo często przy chorobie stawu biodrowego; może być on maskowany przez ‚wyrównanie nadmierną lordozą odcinka lędźwiowego. W pozycji chorego na wznak podkładamy ręką pod okolicę lędźwiową i sprawdzamy, czy zginanie wyprostowanego uda powoduje przyciskanie się okolicy lędźwiowej do badanej ręki. Dopiero przy wyrównanej lordozie możemy ocenić kąt przykurczu uda i zwykle jednocześnie stopień jego skręcenia.

You may also like...