Obraz kliniczny Leśniewskiego Crohna

Obraz kliniczny jest dla rozpoznania tak samo ważny, jak i histopatologiczny, tym bardziej że przy samym biodrowym umiejscowieniu biopsja bez zabiegu operacyjnego stwarza ogromne trudności. Przy występowaniu zmian w jelicie grubym lub np. w dwunastnicy biopsja w czasie endoskopii jest oczywiście dużo łatwiejsza, jednak i te wycinki zwykle nie przynoszą klasycznego dowodu histologicznego. W tych trudnych przypadkach rozpoznanie stawia się nieraz nawet bez dowodu histologicznego, opierając się głównie na objawach klinicznych i przebiegu choroby. W leczeniu stosuje się Salazopyrin, który jest najskuteczniejszym lekiem w leczeniu colitis ulcerosa. Antybiotyki nie mają wpływu na rozwój choroby, stosuje się je tylko w chwilach zaostrzeń i komplikacji perforacyjnych, zapalnych, ropnych. Zarówno w lekkich, jak i w ciężkich przypadkach z odległymi zmianami, jak iritis, aithiitis, rectocolitis, anoiexia, upośledzenie wchłaniania, stosuje się 30—50 mg prednizonu na dobę, którego działanie jest paliatywne. En-corton stosuje się też w połączeniu z azatiopryną (100 mg Imuranu). Dyskusyjne jest leczenie metronidazolem 800—600 mg dziennie. Około 50°/o chorych musi być poddanych leczeniu chirurgicznemu. Zarówno ze względu na możliwość znacznych remisji, jak i bardzo ciężkich powikłań rokowanie jest niepewne, a śmiertelność sięga ponad 10%.

You may also like...