Ostra niewydolność wątroby

W przebiegu wirusowego zapalenia wątroby spotyka się niekiedy ostrą niewydolność wątroby. Pod tym pojęciem rozumie się zaburzenia powstałe wskutek niedomogi wszystkich czynności wątroby, tj. metabolizacji, syntezy i wydzielania. Następstwem jest obraz zaburzeń pozawątrobowych objawiających się najbardziej dramatycznie w sferze neuropsychicznej tzw. śpiączką wątrobową (coma hepaticum); skutki zatrucia endogennego dotyczą jednak naturalnie także i innych narządów, jak nerki, serce, mięśnie, itd. U podstaw tego stanu chorobowego leży rozległa martwica wątroby. Jej nagłe i masywne wystąpienie określane bywa jako ostry zanik wątroby (atrophia acuta hepatis, czasem z dodatkiem: i!ava — żółta). Za przyczynę zjawiska, którego patogeneza nie jest jasna, przyjmuje się nagły atak wirusa, hiperreakcję immunologiczną, jako że najczęściej występuje ono w przebiegu zapalenia wirusowego, które przybiera charakter piorunujący; występuje ono jednak także w następstwie zatruć egzogennych. Może pojawić się w wątrobie pierwotnie zdrowej, ale także w wątrobie marskiej. Jakkolwiek patogeneza śpiączki wątrobowej nie jest dokładnie poznana, wiemy, że sprzyjają jej rozwojowi: krwotoki wewnętrzne, sole amonowe, nadmiar białka spożywanego w stanie zagrożenia, metionina, leki moczopędne i narkotyczne, niedobór potasu, zabiegi operacyjne, a nawet nakłucie otrzewnej oraz zakażenia.

You may also like...