Paranoja

Zaburzenie zwane paranoją występuje rzadko, jest jednak ważną psychozą. Ważną, ponieważ często przez lata pozostaje nie rozpoznana. Jest to doskonała forma epizodu paranoidalnego, tyle że trwała. Paranoik poza złożonym, wewnętrznie spójnym i niebezpiecznie przekonywającym systemem urojeń, wydaje się całkowicie normalny — nie ma halucynacji ani defektu intelektu. Paranoik angażuje całą swą dojrzałą inteligencję i energię w tworzenie i doskonalenie hipotezy z gruntu fałszywej, lecz odzwierciedlającej jego prawdę emocjonalną. Nie konfrontuje jej z faktami, koncentrując cały swój krytycyzm na wewnętrznej spójności własnego systemu, tak że potrafi wyjaśnić wszelkie wątpliwości przez wysoce logiczne wnioskowanie. Paranoik może zostać przywódcą politycznym, a wówczas staje się społecznie niebezpieczny. Psychiatrzy przypuszczają, że Iwan Groźny i Adolf Hitler byli paranoikami. W ostatnim stuleciu pojawiły się trzy trendy myślowe, które położyły podwaliny pod współczesną psychiatrię. Jeden z nich dotyczył humanitarnej postawy wobec ludzi bezradnych i nieszczęśliwych. Podkreślano prawo pacjentów psychotycznych do uznania ich człowieczeństwa. Drugi trend polegał na medycznym podejściu do problemów psychiatrycznych. Wierząc, że wszystkie psychozy spowodowane są organicznymi przyczynami, przeprowadzano staranne obserwacje symptomów.

You may also like...