Regulacja granulopoezy

Fizjologiczna regulacja granulocytów opiera się na zasadzie sprzężeń zwrotnych. Czynnikiem pobudzającym granulopoezę jest prawdopodobnie substancja o charakterze glikoproteiny, tzw. GSF. Czynnikiem hamującym–‚m.i. być natomiast substancja o charakterze lipoproteiny wytwarzana przez rozpadające się granulocyty, Izw. GIF, mający charakter cholowy, oraz czynniki regulacji na poziomie komórek szpiku. Bezpośredni wzrost leu-kocytozy ma wzbudzać LIF (leucocytosis inclucing factor). Do czynników pobudzających gra-nulopoczq w sposób mniej swoisty należą substancje pirogenne i ghkokortykosteroldy. Monocyty. Charakteryzują się wpuklonym jądrem oraz niebieską, piankowatą cytoplazmą. Wykazują one dużą ruchliwość oraz zdolność do fagocytozy erytrocytów, martwych komórek i bakterii, w związku z czym ich formy uaktywnione nazywane są makrofagami. Pochodzenie monocytów nie jest całkowicie jasne. Sądzi się, że wywodzą się one z promielocytów szpiku lub mieloblastów. Istnieją jednak też poglądy, że są one komórkami układu siateczko o–śródbłonkowego. Monocyty przebywają we krwi l—5 dni, a następnie przechodzą do tkanek. Odgrywają one ważną rolę w zapoczątkowaniu reakcji immunologicznych „rozpoznając” antygen i indukując reakcję limfocytów.

You may also like...