Test Schillinga

Test Schillinga w podobny sposób ocenia wchłanianie doustnie podanej witaminy B12 znakowanej kobaltem „Co i wydzielanej w dobowym moczu. Norma 20% dawki. Wchłanianie żelaza oznacza się, badając jego wzrastające stężenie we krwi po podaniu doustnej dawki. Davvniej polecany, dziś mniej stosowany, jest test wchłaniania kwasów tłuszczowych znakowanych jodem 181I. Radioaktywność oznacza się we krwi, gdzie powinna wzrosnąć o 1—3,5% w ciągu 4 godzin, oraz w kale w ciągu kolejnych 3 dni. Utratę białka drogą jelitową ocenia się testem ze znakowaną albuminą lub poliwinylopyrolidonem, które wstrzyknięte dożylnie odnajduje się w kale zbieranym przez 3 doby. Normalnie nie wydala się tą drogą więcej jak 1%. Krew utajoną w kale wykazuje się próbą gwajakową, piramidonową lub benzydynową, przy czym ta ostatnia jest najczulsza. Mikroskopowo poszukujemy w kale jaj pasożytów. Badania bakteriologiczne wykonuje się przez wysianie kału na pożywki. O możliwościach wchłaniania jelitowego informuje nas też w pewnym stopniu wygląd błony śluzowej jelita. W tym celu używa się specjalnej sondy zakończonej (najczęściej) kapsułką Crosby’ego, która sprężynowym nożykiem wycina zassaną w otworze błonę śluzową.

You may also like...