Wchłanianie jelitowe

Już na początku jelita cienkiego — też w dwunastnicy — wchłania się większość glukozy, kwasów tłuszczowych i aminokwasów. Dalsze odcinki jelita są niejako rezerwą. Niektóre substancje jednak, np. kwasy żółciowe, potrzebne w jelicie, wchłaniają się dopiero w końcowym jego odcinku, podobnie jak witamina B12. Glukoza wchłania się czynnie, przy czyni odbywa się to wspólnie z sodem, prawdopodobnie przy użyciu tego samego przenośnika. Pojemność jego wynosi około 0,18 mmol/s (120 g/h). Wchłanianie glukozy podlega kompetycji z innymi cukrami prostymi. Aminokwasy również wchłaniają się czynnie — dotyczy to formy L. Istnieje kilka grup przenośników. Działają one na ogół podobnie jak przenośniki cukrów w obecności jonów sodowych. Kwasy tłuszczowe wchodzą w skład mi-celi soli kwasów żółciowych, tauryny i glicyny. Aktywne wchłanianie tych kompleksów odbywa się w końcowym odcinku jelita biodrowego. Pojemność resorpcyjna jelita wynosi ok. 15 g/h. Zaraz po wchłonięciu tłuszcz podlega resyntezie, sole kwasów żółciowych zaś są chciwie wychwytywano przez wątrobę i z powrotem wydzielane do żółci, skąd wracają do jelita i ponownie odbywają tę samą drogę z minimalnymi stratami z kałem. Ubytek wyrównywany jest przez syntezę w wątrobie zgodnie z dopływem do niej żółcianów. Diecie wysokokalorycznej towarzyszy pełne wchłanianie kwasów żółciowych, co ogranicza ich biosyntezę wątrobową. Cholesterol nie raetabolizowany w tym kierunku nagromadza się, wzrasta jego stężenie w żółci i we krwi, co ułatwia rozwój kamicy żółciowej i miażdżycy.

You may also like...